+31 6 83 56 97 82 - +33 6 86 86 09 13 contact@lechantduverdier.com

NIEUWSBRIEF – VOORJAAR 2009

Terug van weggeweest: de nieuwsbrief van Le Chant du Verdier!
Na veler verzoek om een update van onze activiteiten sturen wij u met plezier onze Nieuwsbrief van Le Chant du Verdier met nieuwtjes, interessante weetjes en dit keer ook nieuwe foto’s.

Het zomerseizoen is geopend

Het was weer even heel druk: het opstarten van het nieuwe zomerseizoen is toch meer werk dan we dachten. Nu dachten we dat vorig jaar ook, maar blijkbaar hebben we het weer onderschat: het zwembad schoonmaken, de moestuin omploegen, beplanten en inzaaien, de bloemenbakken weer van nieuw zand en bloemen voorzien, de tuinmeubels schoonmaken…
Kortom, even heel druk, maar we zijn tevreden over het resultaat. Voor ons kan het zomerseizoen beginnen. En nu maar hopen dat het onze gasten gaat bevallen! De rozen staan er in ieder geval prachtig bij en zijn wéér mooier dan vorig jaar!

Het weer in Le Verdier

Het voorjaar is echt prachtig geweest (de eerste week van de meivakantie daargelaten helaas, sorry Inge!). Maar voor de rest is het hier echt lekker toeven in het voor- en naseizoen. Niet te warm maar wel een krachtige zon, hier en daar een buitje en vooral lunchen op het terras!
Maar zo veel als er in Nederland over het weer wordt gepraat, dat valt werkelijk in het niets als je dat vergelijkt met de Fransen.
Bij de bakker, de slager, de schoenmaker en de bank: overal gaat het eerste onderwerp over het weer en nooit is het goed:
De zon is te warm, de wind is te koud en de regen is te nat…
Nu zijn we in Le Verdier ook nog omgeven door echt Franse locale boeren en die hebben zo hun eigen manier om het weer te bezien. Vanmorgen nog spraken we met onze 76-jarige buurman, Monsieur Merle, en die zei dat het heel mooi weer zou worden vandaag, want hij had de kerkklok van Gréalou horen luiden (een dorpje 4 km verderop gelegen). Nou, als je die klok kon horen, aldus Merle, nou…dan werd het écht mooi weer! Par contre, als je de klok van St Chels kon horen of van Montbrun, nou, dan moest je je écht bergen want dat was geen goed teken! Nu wonen wij hier al meer dan drie jaar en nog nooit hebben we een kerklok uit welke windrichting dan ook horen luiden, maar u begrijpt: vanaf vandaag staan we bij elk heel uur buiten!

L’histoire des poules

Tja, het moet toch even gezegd in de nieuwsbrief: zo trots als we de eerste twee jaren waren op onze kippen en hanen, zo triest werden we in het najaar van 2008. Om een lang verhaal kort te maken: ze zijn bijna allemaal weg: waarschijnlijk uit het hooi bij de geitjes ontvoerd en nooit meer teruggevonden. Opgegeten door een vos of – en dat gaat ons aan me hart om het te zeggen – door onze geliefde twee poezen!
Enfin, dat was toen en we besloten om het anders te gaan aanpakken. Op internet hebben we avonden gezocht naar “leuke kippen” en nu kunnen we met trots onze nieuwe kroost presenteren: de zijdehoentjes (gebaard en niet gebaard, jawel!). 15 Stuks in het totaal waarvan 3 witte hanen, 1 zwarte haan en een Koekoekhaan (zwart-wit), 9 witte hennetjes en 1 patrijskleurige. Opgehaald en gekoesterd uit alle regio’s van Europa: Meuzac (bij Montauban), Arnhem en Lunteren. En wéér waren we het gesprek van de buurt: die Nederlanders zijn toch helemaal gestoord: wie gaat er nou via Arnhem en Lunteren 10 kippen in een doos vervoeren naar Frankrijk?!? En wie gaat er nou op een zondag 3 uur rijden om 2 kippen uit Meuzac te halen?!? Tja, we hebben onze reputatie natuurlijk hoog te houden! Maar de wonderen zijn de wereld nog niet uit, want toen bleek dat tussen de kuikens ook hanen opgroeiden (“ Ik verzéker u dat ze gesekst zijn en dit zijn écht allemaal hennetjes!”) en we gewoontegetrouw de hanen aan onze buurvrouw

Valérie wilde geven (die er overigens heerlijk coq-au-vin van maakt) wilde ze dit keer de hanen niet zo maar aannemen. Michel, haar man; de man die zijn eigen poes aan z’n staart omhoog trekt (!) om hem vervolgens op z’n schoot te aaien; de man die dieren “weg doet” als ze niks meer opleveren (een hen moet eieren geven, een geit melk en een schaap lammetjes); dié man wilde ze namelijk HOUDEN!! Want,
zo zei ze, hij vond dit ras toch wel erg mooi en wilde ze ook gaan fokken. Ik heb op dat moment geprobeerd om niet te hard te lachen, maar zo zie je maar weer: zo raar zijn die Hollanders niet en Le Verdier is weer een stukje mondiale geworden!

De kids

Koen en Casper zijn de motor van ons gezin; de belangrijkste reden voor ons om de beslissing te nemen weg te gaan uit Nederland. Maar ja, weten zij veel! Zij leven gewoon hun leven en zijn zich niet van onze beslissing bewust (gelukkig). Maar hoe extra leuk is het dan als Koen op een dag thuiskomt van school en zegt: Ik ga even naar Monsieur Merle om een bot te halen, OK?” We kijken hem niet-begrijpend aan.
Dat bot bleek hij nodig te hebben omdat ze het op school over de “prehistorie” hadden. Hij had geleerd dat ze in die tijd messen en muziekinstrumenten maakten van stenen en botten. En dát wilde hij ook. “En waarom dan naar Monsieur Merle?”, vroegen we nog een beetje verbaasd. “Nou, die doodt toch veel beesten? Die heeft vast nog wel een bot over”. Nu doodt Monsieur Merle al járen helemaal niets meer aangezien hij samenwoont met zijn
96-jarige hulpbehoevende moeder (!), dus we hebben geen idee wie hem die wijsheid heeft bijgebracht, maar we hebben hem toch maar aangeraden naar Valérie te gaan, want die zou wel hebben wat hij zocht. En daar ging hij…Tja, op zo’n moment voelen we ons ontzettend bevoorrecht en rijk in deze omgeving te mogen wonen waar de ongelooflijk mooie natuur, met al z’n flora en fauna, samen met de mens in alle respect met elkaar leven en waar onze kinderen later (als ze groot zijn) met een wellicht druk stadsleven vast nog wel eens aan terug denken. Hier zijn cursussen over “Waar komt de melk vandaan?” en “Wat is een artisjok?” volledig overbodig!

Zomer- en winteropstelling van de gîtes

De gîte L’Olivier is sinds vorig najaar te huur voor 2 personen in het voor- en naseizoen (i.p.v. 4 personen in de zomermaanden).
Beneden, waar normaal een 2-persoons bed staat, is dan ingericht als sfeervolle woonkamer met haardkachel voor de frisse avonden. Door de enthousiaste reacties van onze gasten, die deze extra woonruimte en gezelligheid zeer op prijs hebben gesteld, gaan we dat volgend jaar ook met de gîte Les Lilas doen. Met deze winteropstelling van onze gîtes kunnen we onze gasten nog beter ontvangen en kunt u nog meer genieten van onze prachtige Indian-summer avonden en de mooie winter. Zodra de zitkamer is ingericht van Les Lilas en we daar nieuwe foto’s van hebben, zullen we u hierover berichten.

Tot slot

We zijn er dus helemaal klaar voor: het zomerseizoen kan beginnen! Maar vergeet ons vooral in het najaar niet, want dát seizoen mag u beslist niet missen: voor een heerlijk weekendje of (mid)weekje weg in de vrije natuur, weg van de stress en de drukte, nieuwe inspiratie opdoen en natuurlijk ook culinair genieten bent u bij ons op Le Chant du Verdier aan het goede adres. Voor u die gaat komen wensen we jullie alvast een goede reis en voor u die we deze zomer moeten missen, hopen we u binnenkort weer te mogen verwelkomen op Le Chant du Verdier!