+31 6 83 56 97 82 - +33 6 86 86 09 13 contact@lechantduverdier.com

NIEUWSBRIEF – VOORJAAR 2012

Voor we beginnen

We mochten er niet over praten….over het verlangen naar de zon…..over de warmte die je lichaam zo lekker verwarmt, zeker in het voorjaar…….over dat maart zo’n lekkere maand was (en februari, januari trouwens ook)…….en hoe lekker (droog) het vorig jaar om deze tijd was…….want toen regende het niet….. en dat is niet goed……want dat hoort niet….. het móet vallen…….regen is goed voor het gras en de grote citernes die in de grond zitten, want die zijn nog he-le-maal niet gevuld……En dat is een ramp voor het land en de boeren…….Want “jullie eten toch ook van “ons” land? Nou, dan is de regen goed!” En dus zeurden we niet…… 4 weken lang……. en nu is er meer dan 120 ml deze maand gevallen, en raad eens…… NU MAG HET!!!! De boeren zijn het nu ook zat! Dus hier komt het dan, goedgekeurd door de boerenvereniging en iedereen die hier woont en dus schreeuwen wij het over “onze” vallei heen: WIJ WILLEN ZON; WIJ ZIJN DE REGEN ZAT; WIJ ZIJN NIET VOOR NIETS 1100 KILOMETER NAAR HET ZUIDEN VERHUISD!!! Zo, dat moest er even uit! 😉 En ja, het lijkt te werken: de zon is op komst!

Mogen we u even voorstellen

Groot nieuws op Le Chant du Verdier! We hebben gezinsuitbreiding! We stellen haar met trots aan jullie voor: Hally Berry Du Bain du Roy (spreek uit: Helly). Ze is een gestroomlijnde ras bouvier pup van nu 13 weken. Ze heet Hally Berry omdat Gerben de naam “Fien de
la Mar” maar niks vond en aangezien ze donker zou zijn, zei hij spontaan “Dan kun je haar beter Halle Berry noemen!” Het was eengrapje, maar we namen het alle drie zeer serieus, Koen, Casper en ik. En dus heet ze nu Hally (met een “y” want dat is meer voor een hond) en ze is donker en prachtig, dus ze doet haar naamgenote eer aan! Was het gepland? Nee, helemaal niet! Ik was na de dood van Doris (Day) wel op zoek naar een ras dat ons zou bevallen, maar wanneer er dan een puppy zou komen was nog een heftige familiediscussie. Uitgangspunt was: geen jachthond, wel (wat) waaks en ook wel groot, maar ook vooral een familie- en erfhond. En ja, de “boef” kennen we al jaren. Mijn moeder heeft er één gehad en wij hadden Doris (Day). Maar in Nederland leek de bouvierlijn van de vriendelijke “familiehond” een beetje onvoorspelbaar te worden. Misschien omdat er in Nederland ook een aparte “waak/agressievere-lijn” is en die twee met elkaar gekruist zouden zijn. Toch teveel honden die iets te hap-graag zijn. En dat wilde ik helemaal niet. Nu had ik jaren geleden een keer een nummer uit een franse advertentie genoteerd van een dame die een nestje bouvierpups had in Frankrijk, wat vrij uitzonderlijk is, want de bouvier komt hier, met name in de midden en zuiden, niet veel voor. Zeker niet als waakhond. Die advertentie sprak me erg aan en dus heb ik haar gebeld. Zij bleek een trimsalon te hebben, gespecialiseerd in bouviers en alle prijzen voor haar werk al gewonnen. Zij vertelde me dat ze al jaren geen nestje meer had gehad, maar ze bleek erg goed op de hoogte van de bouvierfokkers in Frankrijk. De bouviers in Frankrijk zijn hier alleen op hun lieve uitgebalanceerde karakter en mooie uiterlijk gefokt en er is dus geen “waaklijn”. Dat maakt dat in de jaren de bouviers in Frankrijk meer “lopende beertjes” (beren!) zijn geworden en dat is ontzettend leuk om te zien. De dame gaf mij een nummer van een fokker bij ons “in de buurt’ (2,5 uur rijden…) waarvan zij wist dat ze erg goed was. Dus ik heb gebeld om een afspraak te maken om langs te komen. Ik wilde haar “boeven” graag zien en “voelen” en voor mezelf bekijken of dat beeld dat van de bouvier geschetst wordt ook klopte (voor mij).
Nu hield Gerben zich in dit hele traject geheel afzijdig. Voor hem hoefde een nieuwe pup niet en zeker niet nu! Dus voor hem was deze discussie
uitgesloten. Onderzoeken mag, maar dat is dan in de categorie “leuk om te weten”, maar vooral voor later! En dus heb ik keurig geïnformeerd of deze dame pups had en zo ja, of die dan al verkocht waren voordat we kwamen. De vrouw aan de andere kant van de lijn klonk erg aardig en stelde mij direct gerust. Haar pups zijn zo gewild dat ze bij geboorte al vergeven zijn. Er was een wachtlijst. Prima dus, geen vuiltje aan de lucht en dat zal ook de reden zijn dat Gerben aanbood om mee te gaan op bezoek. Dan zou hij ook eens van die grote boeven kunnen meemaken. Want een échte hondenliefhebber is hij niet van nature!;) En hij wilde dan wel een grote hond, maar in Frankrijk kennen ze geen blonde bouviers, dus dat zou dan ook meteen een donkere zijn. En dat is wel even slikken…
Op de bewuste woensdag werden wij bij aankomst hartelijk begroet door drie grote op het eerste gezicht zwart uitziende bouviers. Bij nader inzien bleken ze gestroomlijnd, maar donker waren ze zeker! Voorzichtig keek ik bij het uitstappen naar Gerben, maar die liep al vastberaden op zijn doel af en werd direct vrolijk besnuffeld door een grote boef. De mevrouw noemde haar boeven “Nounours”, grote “teddybeer” en daar had ze helemaal gelijk in. 30 Kilo schoon aan de haak maar na 10 seconden al helemaal bezig met “hoe ben ik de liefste hond van de wereld!”. Geweldig. En de mevrouw was super lief met haar honden. En alles was ontzettend schoon. Gerben en ik keken elkaar aan en we wisten dat dit een goed adres voor ons zou zijn.

En toen zagen we haar….. een zwart pluizig teddybeertje met grote zwarte kraalogen die me deden denken aan de zwarte oogjes van een babygorilla. Ze was niet alleen. Ze was samen met haar broertje nog “thuis”, wachtend op
hun baasjes. Hij kwam ons heel stoer begroetend tegemoet en zij bespiedend ons achter de benen van haar baasje. Ze was 11,5 week maar al een sterke hond, zeker de helft van Coco (Chanel). Ze had twee grote oren die, als ze die spitste, helemaal op haar hoofd over elkaar heen hingen. Té leuk! Maar ja, ze waren vergeven en dus knielde Gerben rustig neer een begroette haar vriendelijk. En toen kwam het nieuws. De mevrouw vertelde ons dat ze gisteren een telefoontje van de eigenaar van dit hondje had gehad. De eigenaar (die ook al aanbetaald had) had slecht nieuws gekregen over zijn gezondheid en moest helaas afzien van het hondje. En dus, je raadt het al, was ze weer te vergeven. Gerben ging meteen staan. Nee, dit was niet de bedoeling! Dit ging he-le-maal fout! 😉 En ja, om dit lange verhaal kort te maken: we zijn nog naar huis
teruggekeerd zonder hondje, maar we hebben haar twee dagen later met Koen en Casper gauw opgehaald. Inmiddels is ze helemaal aan ons en
het leven op Le Chant du Verdier gewend. Alleen onze (Bella) Donna is het nog niet helemaal met onze keuze eens, maar we hopen dat dat
nog gaat komen. Wij genieten ondertussen volop. Dus mochten jullie deze zomer bij ons aankloppen, schrik dan niet! Ze heet Hally en ook zij heet jullie van harte welkom! (Op de foto zien jullie haar “oma”!)

Weetjes en nieuwtjes

Het gonsde hier lange tijd van de geruchten. Welk restaurant gaat weg, welke komt er bij, wie gaat er in de grote winkel zitten op het plein (La Caselle) en wat gaat de Ecomarché doen. Nou, we kunnen met trots vertellen: “Cajarc is on the move”! Hier komt het:
– We hebben een echte bibliotheek!
– Ecomarché is uitgebreid naar de grote Intermarché dus ritjes naar
Figeac voor de Carrefour of naar Villefranche voor de LeClerc zijn niet
meer nodig! (Wel leuk natuurlijk)
– Er is een nieuw restaurant “Chez Moulino” (mmmwah), maar veel
belangrijker is dat het vorig jaar geopende restaurant “Allee des Vignes” er nog steeds is, inmiddels met open armen ontvangen door de plaatselijke bevolking en kookt op hoog niveau. Een echte aanrader!
– Het toeristenwinkel “La Caselle” gelegen aan het plein is verkleind en heeft plaatsgemaakt voor een nieuwe winkel vol met mooie wijnen en streekproducten. Bon appétit!
– De PMU (de bar tegenover de school) gaat in juni na 21 jaar over in andere handen. Het is een jong stel en zij zullen ook simpele maaltijden gaan serveren.
– En voor de echte culinisten onder ons: er is een afhaalpizzeria geopend naast de Intermarché! Heerlijke verse en goedgevulde krokante pizza’s!
Maar ook op Le Chant du Verdier zijn er nieuwe dingen. We zijn bezig met een pétanque-baan (jeu de boules) en in het bos bij de boomhut staat inmiddels het lang gewenste verjaardagscadeau van Casper: een hele grote trampoline! Het zwembad heeft een nieuwe liner (de felblauwe kleur is eruit)


Over de zomer gesproken

Wij hadden twee boekingen die door omstandigheden onlangs zijn geannuleerd. Dus voor de twijfelaars onder jullie: het kan nog steeds! We kunnen jullie op dit moment nog aanbieden de gîte Les Lilas van 11 t/m 18 augustus en van 25 augustus t/m 1 september. Maar niet te lang twijfelen want vol is vol!
Dit was het weer voor deze keer. We wensen jullie een heel fijn voorjaar met veel zon en vooruit, ook wat regen, omdat we écht niet zonder kunnen! Neem de tijd voor elkaar en we hopen jullie ook dit jaar weer te mogen verwelkomen op Le Chant du Verdier.

Lieve groeten van ons allemaal,
Gerben, Thera, Koen en Casper en de beestenbende