+31 6 83 56 97 82 - +33 6 86 86 09 13 contact@lechantduverdier.com

Nieuwsbrief – voorjaar 2013

De zon

Jullie hebben er lang op moeten wachten….. en wij ook ! Maar de zon is de retour !! Eindelijk !! Ik heb vanmorgen met groot gebaar nu echt alle winterjassen en sjaals naar boven gebracht en de wens uit gesproken dat we ze toch echt niet vóór half november weer zullen gebruiken ! Want met zo’n voorjaar zonder al te veel zon, moet de zon toch z’n zonuren opmaken per jaar, dus dat betekent dat we een prachtige nazomer (L’été Indien) zullen hebben ! En dat heb ik niet van mijzelf, maar van twee boeren uit de omgeving, die dat met een stelligheid beweren waar ik vervolgens ontzettend vrolijk van werd. Dus : bij deze ! Op naar een prachtige zomer en een wellicht ongeëvenaarde nazomer !

Houthakker

Een slecht voorjaar betekende ook dat we tot aan vandaag de kachel nog hebben laten branden en ja, dat kost hout, heel veel hout. Veel meer hout dan waar we op gerekend hadden. Een hout tekort dus. En daar wilde Gerben korte
metten mee maken. Dat zou nooit meer gebeuren! Dus hij heeft in april 30 kuub (!) hout besteld. 30 kuub!! Dat is een enorme vrachtwagen met oplegger die tot aan de nok toe gevuld is met twee meter lange dikke boomstammen! Die kon alleen maar op de weg blijven staan, zo zwaar geladen. Dus met een hele grote hijskraan zijn al die boomstammen vervolgens netjes neergelegd op een grote stapel in de moestuin. Gerben verblikte of verbloosde niet. Ik heb even geslikt en gezegd dat ik weer even naar kantoor ging. Vanuit mijn raam heb ik vervolgens met lede ogen gade geslagen hoe Gerben minstens 10 minuten lang naar de grote berg hout heeft gestaard. Toen heeft hij zich omgedraaid, de grote zaag gepakt en is aan de slag gegaan. Eerst de boomstammen in stukken zagen, en
daarna al die stukken nog in 4 stukken hakken. En dat doet hij nu al twee weken, alsof hij nooit anders heeft gedaan. Van makelaar naar houthakker en dat twee keer per dag!;) Maar het houthok ligt al weer helemaal vol voor volgend jaar en de voorraad die hij nu nog aan het wegwerken is, is pas over twee jaar nodig, dus koud zullen we het hier voorlopig niet meer hebben. Dat wil zeggen: binnen dan…;) Chapeau!

De man en zijn maaier

Los van het houthakken hebben we na 7 jaar ook afscheid genomen van onze tuinman Christophe onder het motto: de tuin is al aangelegd, het is alleen nog een beetje bijhouden en wat hij kan, kunnen wij natuurlijk net zo goed (of misschien wel beter?). En zo geschiedde. Dus naast het houthakken tref je Gerben nu ook aan op en achter z’n maaier want dat hoort erbij natuurlijk! Als een kind zo blij zit hij met oordoppen op zijn maaier rondjes te rijden…En natuurlijk hebben ook de kinderen zich enthousiast gestort op het helpen en zijn nu tot ongenoegen van Gerben hun eerste rijvaardigheid aan het testen. Zelfs opa Chris waagde zich op de maaier! Het blijven toch echt mannenspeeltjes! Maar eerlijk is eerlijk: de tuin en het gras hebben er nog nooit zo mooi bij gestaan!

Schoolfeest

En ja, echt groene vingers heb ik niet, ik doe mijn best, en maaien is niet echt mijn ding;) maar ik heb ook wel wat anders aan mijn hoofd. Leuke dingen die ik weer beter kan. Want zoals elk jaar ben ik ook dit jaar weer helemaal vol in de voorbereiding van het eindfeest van de lagere school. Er moet natuurlijk weer iets “leuks” komen maar geen enkele onderwijzer had tijd. Dus ja, wat doen we dan, als we geen tijd hebben? Jawel, we vragen gewoon Thera weer en die weet vast wel iets dat geen tijd kost en toch altijd wel leuk is om naar te kijken!;) Ja ik weet het, het is ook mijn eigen schuld. Ik vind het gewoon té leuk om te werken met de kinderen. Maar het goede gevoel kwam dit jaar zelfs voor mij een beetje laat… dus het is aanpoten nu! Gedurende het jaar hebben de kinderen in elke klas gewerkt aan het thema racisme (ja, ook hier!;) en ‘t zou het leuk zijn, zo werd gezegd, als we dat thema dan een beetje in de opvoering terug zouden zien. In een eindlied, of zo…. Enfin, ik ben gaan google-en. Vind je in Nederland tientallen leuke (kinder)liedjes over racisme, in Frankrijk is dat toch ver te zoeken en niet elk liedje is geschikt om dat luidkeels in Cajarc te gaan zingen. Daar moet je op dit platteland toch meer rekening mee houden. Helaas. Maar ik heb uiteindelijk toch wat gevonden. Het liedje “Famille” van Jean Jacques Goldman. Franser kan het niet en het thema is: we zijn allemaal één familie op deze aarde; hoe verschillend we ook zijn! (http://www.youtube.com/watch?v=WpjEnIWQqK4) Nou, dat kan niet beter! Zelfs in Cajarc! Iedereen blij en het repeteren is inmiddels in volle gang. Overal waar ik nu kom rennen de kinderen zingend op mij af “Tu es de ma famille…” en wat ben ik stiekem blij dat ze dit in hun huiskamers met hun ouders aan het zingen zijn en niet “Je suis métis(se)” van Noah!;) 27 Juni is het zover. Jullie zijn van harte welkom om 19h30 in de Salle des Fêtes van Cajarc. Een ware feestdag voor jong en oud!

Periscolaire

De reden dat de leraren wel wat anders aan hun hoofd hebben dan het bedenken wat ze met hun klas op 27 juni gaan opvoeren is de volgende. Vanaf september zal er een nieuwe schooltijd indeling op de lagere school (groep 1 t/m 8) ingevoerd worden. Man o man, wat een stres! Ouders die op een zaterdagavond ineens bij de schooldirecteur op de stoep staan, brieven die geschreven worden, de ouderenraad die ter verantwoording wordt geroepen…. Iedereen is er druk mee!Ik zal proberen in het kort uit te leggen wat er speelt en waar die stres over gaat. De regering Hollande heeft op basis van onderzoek besloten om de woensdag weer terug te brengen in de schoolweek om zo de “werkdruk” van de maandag, dinsdag, donderdag en vrijdag te verlagen. Met andere woorden: voer woensdag 4 uur school in en kort de lunchpauze een half uur in (van 2 naar 1,5 uur) en de kinderen zijn de overige dagen niet om 17 uur maar om 15.30 uur uit. Prima, zou je zeggen, maar nee, dan begint HET probleem pas.
Hier in Frankrijk en zeker op het platteland rijden er schoolbussen die kinderen uit alle windstreken van de regio van en naar school brengen in weer en wind. Die schoolbussen hebben het voortouw: als het sneeuwt bel je niet de school of de lessen nog wel doorgaan, maar je belt de verantwoordelijke van de schoolbussen om te vragen of ze rijden. Als zij niet rijden is er namelijk ook geen school. Punt uit.
Dus ook in deze discussie hebben de schoolbussen zich gemeld. Zij hebben gesteld: wij vertrekken niet eerder dan 16.30 uur vanuit Cajarc om de kinderen thuis te brengen. Gegeven dus: 60% van de schoolkinderen heeft zo dus een “uurtje over”. Garderie (opvang)?, denk ik dan. Nee, zo makkelijk is het niet en hier komt dan toch een staaltje van de eeuwenlange franse (socialistische) denkgeest. Nee, wij, de ouders hebben geen probleem, de SCHOOL heeft een probleem. De stelling is dus: Wat gaan ZIJ er aan doen om te zorgen dat MIJN kind geen uurtje meer over heeft. Garderie is natuurlijk geen optie want dat kost geld (Dûh…) Dus er is sinds maart een commissie aangesteld met ontzettend hard werkende mensen (echt!) die hebben nagedacht hoe we dat probleem konden oplossen. En nu komt het. De oplossing heet: Périscolaire. Een heuse aparte opvang bestaande uit 7 gediplomeerde krachten per dag die samen met de sport- en knutselverenigingen van Cajarc et omstreken een plan heeft opgesteld om alle schoolgaande kinderen (100) 4 dagen in de week een sport of bezigheid aan te bieden. VOOR NIKS (nou ja, de belastingbetaler is natuurlijk altijd de klos!), want ja, even niet vergeten: het was dus het probleem van de school, dus die (lees: de gemeente) betaalt. Dus met andere woorden, Casper krijgt volgend jaar 4 dagen per week de keuze uit: Voetbal, tennis, basketbal, waterskiën (voor- en najaar), paardrijden,vissen, potten bakken, schilderen, en muziekles. GRATIS. En dan halen wij ‘em gewoon weer om 16.30 uur op. Met de auto. Hij blij en uitgerend en wij blij. Welkom in Frankrijk!
Maar vanwaar dan al die stres, zou je denken. En al die mensen die protesteren. Nou, om deze organisatie in september werkbaar te maken heeft de commissie van de périoscolaire gezegd dat (alleen) voor het eerste trimester de kinderen de optie krijgen: wel of niet mee doen. Met andere woorden, je schrijft je voor die 4 dagen in of je bent gewoon eerder uit. En daar zit nou het hele probleem. Want hoewel alles dus gratis wordt aangeboden, zijn een aantal verontruste ouders nu opgestaan en eisen dat een kind zich per dag zou moeten kunnen inschrijven (heb ik vandaag zin of niet) en als hij/zij geen zin heeft of gewoon te moe is van de drukke schooldag, dat er dan ook opvang is voor diegene(n) die gewoon rustig willen slapen of een boekje willen lezen in de bibliotheek. Dat uurtje. Want het was toch de bedoeling dat de werkdruk van het kind zou verminderen en nu met het voorstel van périscolaire heeft het kind het alleen nog maar drukker…
Ik laat jullie hierover nu even alleen met jullie eigen gedachten…
En nu vraag je je misschien af na dit hele verhaal: Heeft ze dan niet verteld hoe het in Nederland geregeld is? Jawel, ik heb uitgebreid uitgelegd hoe vrouwen de keuze maken om te gaan/blijven werken of gewoon MOETEN werken en vervolgens 1200 euro netto aan de opvang uitbetalen elke maand. Maar die boodschap kwam niet aan. Dat bezinkt gewoon niet. Ook bij de jongere (werkende) ouders niet. Dat je gewoon moet betalen voor opvang omdat daar gediplomeerde mensen werken of dat je je kind gewoon iets eerder komt halen, is geen optie in hun denkwereld. De regering heeft die regel bedacht, de bussen rijden niet eerder dan 16.30 uur dus dan hebben ZIJ daar een probleem. Niet wij, de ouders. Dus daar praat je niet tegenop. Net zoals ik vroeger wel eens trots heb verteld dat we in Apeldoorn woonden in een vrijstaand woonhuis met maar liefst 1000 m2 om ons heen. Die boodschap landt ook niet. Wat zeg nou zelf: 1000 m2 in Cajarc? Dat moet toch op z’n minst 1ha zijn en tja, wat is nou 1ha… zeg nou zelf? Die buitenlanders… die hebben toch maar hele rare ideeën!

Wifi

Drie jaar geleden constateerden we dat we toch echt wifi moesten hebben voor de gasten en zo ontstond het “internet café” aan de grote tafel op het terras. Bijna iedere familie had wel een computer bij zich of wellicht de eerste versie van een ipad. Met name de kinderen maakten daar graag gebruik van en wisselden de nieuwste spelletjes onderling uit. Twee jaar geleden kwamen daar toch een paar ipads bij en hadden de ouders inmiddels soms ook nog wel een BlackBerry, Samsung of Iphone bij zich. Dus het gemiddeld aantal mobiele apparaten verhoogde ineens van 1 naar 3 per gezin. En toen kwam vorig jaar…. Het internet café was nu bijna 24 uur per dag, 7 dagen per week geopend! Heel gezellig maar we vonden dat we dit jaar toch moesten proberen een stap verder te zetten. Het gaat allang niet meer om de mail van het werk te checken; het gaat om nieuws, Facebook, twitter en alle interactieve spelletjes die iedereen ook op vakantie wil kunnen blijven volgen/doen. En dankzij onze goede vriend H. S. te S van wie we de naam niet zullen noemen uit privacy overwegingen (;) en tevens netwerkspecialist in optima forma hebben nu, na veel denk- en google-werk ook IN alle huisjes en op het terrein Wifi! Gerben kan er uren over vertellen, want dat heeft heel wat voeten in de aarde gehad voordat het systeem door alle dikke 150 jaar oude stenen muren werkte! Maar het is met veel geduld en vakkennis van H.S. te S gelukt! Dank lieve H.S. te S, namens alle gasten van Le Chant du Verdier!

Nieuwe seizoen, nieuwe kansen

We mogen ons enorm trots en gelukkig prijzen, elk jaar weer, dat we in de zomermaanden helemaal vol zitten! In mijn “oude” vak zeiden we altijd: “Je bent zo goed als je laatste productie” en dat geldt natuurlijk ook bij verhuur! We proberen ieder jaar weer wat nieuws in te brengen: nieuwe handdoeken daar waar nodig, nieuw beddengoed aanvullen, nieuwe ligkussens bij het zwembad, nieuwe schommel, nieuwe bankjes in de tuin, de aanleg van een jeu de boules baan, 4 nieuwe kippen (ja ja, de vos is weer langs geweest, ahum), een vers kruidentuintje voor de gîtes om te kunnen afknippen en te gebruiken bij het koken, nieuwe (bij)gerechten en wijnen voor de table d’hôtes en natuurlijk het jaarlijkse (schoonmaak) onderhoud. Ook kunnen we jullie een wijnproeverij aanbieden bij Aux fils des Saisons in Cajarc waar Laurent met veel enthousiasme zijn passei voor wijnen speciaal uit deze streek graag aan jullie overbrengt in een geweldige ambiance onder het genot van vele slokken perfecte wijn en heerlijke toastjes uit de streek! Een echte aanrader! Ook voor degene die zich wat extra wil laten verwennen met een gezichtsbehandeling met bio-producten (dus geen chemische crèmes) en/of voetmassage en/of manicure (compleet met nieuwe acryl of gelnagels en nagellak) hebben we in en rondom Cajarc een paar geweldige adressen voor jullie gevonden!
We hopen jullie ook dit jaar weer met enthousiasme te mogen verwelkomen en jullie te laten meegenieten van alles wat dit landgoed en deze streek zo bijzonder maakt!

Lieve groeten van ons allemaal uit Le Chant du Verdier, Gerben, Thera, Koen en Casper
Ps we hebben door een annulering nog één week verhuur mogelijk: van 17 t/m 24 augustus!