+31 6 83 56 97 82 - +33 6 86 86 09 13 contact@lechantduverdier.com

Nieuwsbrief – voorjaar 2014

Winter?! Sneeuw?! Nee hoor, er is hier helemaal geen winter! Toch?!? Na 8 jaar hier te hebben gewoond op de Causse du Quercy hebben we nog niet zo’n winter meegemaakt. Maar ja, 8 jaar is nou niet bepaald veel. Maar onze buurman van 79 heeft het ook nog zo niet meegemaakt. En zijn moeder van 102 ook niet…. Dus zo zacht was het… en ook zó nat…. Wat een water, wat een regen! Het leek wel of we terug waren in Nederland! 😉 Maar nu we middenin het voorjaar zijn aanbeland kunnen we alleen maar concluderen dat de gehele flora en fauna van onze streek zich blijkbaar nog nooit zo goed gevoeld heeft! Wat een uitbundigheid aan groen, bloemen, bomen, bloesem, vlinders (nu al!), krekels, vogels, noem maar op. Het is één groot feest! Hoogste tijd voor jullie om deze rijkdom aan natuur te aanschouwen en wij zijn er weer helemaal klaar voor!

Zomerklaar

Maar voor het zo ver was, hebben we ook dit jaar weer hard gewerkt in het voorjaar. Koen en Casper zijn natuurlijk jarig geweest en als 10 en 13 jarigen dragen ze zo langzamerhand echt hun steentje bij in het hele huishouden en onderhoud van de tuin. Zo hebben ze onder leiding van onze goede vriend Erik onder luid gekreun en een hoop zweet het houten tuinhuisje gesloopt en hebben we alle houten planken en troep die uit het huisje en uit de moestuin kwamen allemaal verbrand op een immens grote brandstapel. Heerlijk opgeruimd. Pas later hoorde ik dat er een nieuwe wet van kracht was in Cajarc, dat je dit soort open vuren niet meer mag doen. Maar ja, ik ben een Hollander, dus dát hebben we voor het gemak even niet meegekregen…. En wij zijn lekker van de troep af! Nu gaan klussen en puberteit niet altijd even goed samen…. Ja hoor, ik hoor jullie al denken. Ja, inderdaad, voor ons is die tijd nu ook aangebroken! Nu sta ik wellicht (ook) te boek als iemand die soms door te veel enthousiasme en passie (ahum) soms een ietwat (te) kort lontje heeft… of zoiets. In ieder geval, dat is NIETS vergeleken met het extreem korte lontje van een puber! En dan nog zonder aanleiding, aankondiging of wat dan ook! Ja, ik moest daar even aan wennen… en nog. Maar hoe heerlijk is het dat ik dan ineens vanuit het niets een hele middag met mijn oudste zoon in de tuin heb mogen samenwerken om alle potten weer te voorzien van bloemen zonder ook maar één onvertogen woord! Dat was echt een geschenk uit de hemel. Ik heb hem er de hele avond voor geprezen… en ik hoop dat het heeft geholpen! Wordt ongetwijfeld nog vervolgd!

Hout zagen

Begin april was het zo ver : Gerben had de lentekriebels en dat betekent zoveel als : er moet weer « gehakt » worden. De winter was niet streng geweest, maar wel vroeg in het najaar aan het begin van de avond al koud en dat betekende dat we toch redelijk wat hout verstookt hadden. En na het succes van vorig jaar wil Gerben nu een jaar vooruit lopen. Dus…. je raadt het al. Op vrijdagmorgen kwam er weer zo’n joekel van een vrachtwagen aanrijden in de straat en laadde in 30 minuten zijn hele achterbak uit met een grote hijskraan en legde zo 30 m3 hout de moestuin in. Ik kon alleen maar schaapachtig naar de indrukwekkende berg hout kijken. “Tja, daar ligt het weer…. Een hele taak, lieverd”, was het enige dat ik nog kon uitbrengen, en ik ben maar gauw de keuken in gerend. Hier in de campagne is de rolverdeling tussen man en vrouw toch echt (nog steeds) in zijn oude vorm terug te vinden : de vrouw wast, kookt, doet de kids, verzorgt de dieren…. (ach, laat ik nu maar stoppen.. 😉 en de man doet het zwaardere werk. Hij sloopt, zaagt, hakt, slacht, vilt en brengt alles naar moeder de vrouw voor verdere verwerking… Sorry, ik dwaal af…. Enfin, een hele stapel dus. En echt mannenwerk. Maar….. hulp was in zicht ! Daar waar vorig jaar de agenda’s niet konden worden afgestemd, reisde dit jaar in april dan toch echt twee grote Nederlandse stoere mannen af met in hun auto twee zagen, twee zaagbroeken, twee oorbeschermers en twee brillen. Zij zouden het klusje in een weekendje wel klaren. “Als Thera dan nog wat lekkers kon koken (…)” kon hun weekend niet meer stuk. Jaja. Maar… toegegeven, zij klaarden tot onze beider grote verrassing toch echt de klus in 1,5 dag! Zij hebben de eerste dag 8 (!) uur non stop lopen zagen en de volgende ochtend nog een uurtje of vier en toen lag al het hout keurig gezaagd op een stapel. Norbert en Huib, heel erg bedankt mannen! En ja,… voor Gerben wacht nu de volgende taak: 30 m3 gezaagd hout in stukjes hakken…. Daar zou hij allang aan begonnen zijn, ware het niet dat hij met zijn vinger tussen een steen en een ijzer hekje is gekomen en na drie dagen pijn en slapenloze nachten op de eerste hulp belandde die hem wel even van de pijn konden afhelpen: dan boren we toch gewoon twee gaatjes in de nagels en dan drukken we het bloed er gewoon even uit… Enfin, het heeft geholpen, maar de brute middeleeuwse methode was wellicht iets te veel van het goede. Maar het past als voorbeeld wel prachtig in mijn voorstelling van de plattelandse rolverdeling!

De verkiezingen

Ik heb het al vaker gezegd: we hebben er in de afgelopen 8 jaar ons uiterste best gedaan om zoveel en zo goed mogelijk te integreren in onze gemeenschap. Daar ontbrak echter nog één poging. Het begon allemaal op een vrijdag avond. Een goede vriend van ons belde ons op en begon in een razend tempo op ons in te praten (eerst Gerben en toen kreeg ik de telefoon) waarom hij het nodig vond een tweede verkiezingslijst op te stellen. Jawel, de gemeenteraadsverkiezingen! Die hadden we nog niet gehad! En echt waar, ik werd gevraagd om ook op die lijst te komen staan. Ik vond het een grote eer en een kroon op ons “integratieproject”. Met enige aarzeling maar aangemoedigd door mijn lieve man en mijn lieve kinderen ben ik zondagavond naar de eerste bijeenkomst gegaan om ons team voor het eerst te ontmoeten. Nu spreek ik zo langzamerhand echt wel een goed woordje Frans en snap ik echt wel waar gesprekken over gaan. Maar de Fransman en de politiek is echt een heel andere tak van sport. Dan kom je aan de kern van de Fransen, dat wat ze passioneert, waar ze gaan schelden op alles en iedereen en gaan uitfoeteren wie wat fout zou hebben gedaan en welke burgermeester in de jaren 60 het gedaan zo hebben met die en die z’n vrouw en dat we daar anno 2014 nog steeds de vruchten van moeten plukken (lees: het stel heeft rare kinderen voortgebracht). Enfin, een geheel nieuwe ervaring en ik zou bijna zeggen: eentje voor mijn CV waardig! Ik heb alles zo goed en zo kwaad als het kon gevolgd. Er werd met namen gegooid en over familieverbanden gesproken waar ik nog nooit van gehoord had. Ja, dan mis je de historie van het dorp en zijn inwoners. Man, man, het hele avontuur was één Franse les en cultuur eerste klas! Maar wat ik niet voor mogelijk had gehouden, gebeurde toch: het begon bij iedereen te borrelen, we werden fanatiek, we zouden de zittende burgermeester wel eens bewijzen wat wij allemaal konden en waar toe wij in staat waren! Hij met zijn gemiddelde leeftijd van het team van 65 jaar, zaten wij toch mooi op 46 met stralende, werkende (!) en midden in het leven staande mensen! Het was echt fantastisch. We hadden helaas maar drie weken tot aan de verkiezingen en we hebben ieder gestreden als leeuwen. We hebben gelachen, getierd, geproost en gepraat tot we er bij neervielen. En o, o o, wat had de zittende burgermeester het moeilijk! Hij kon alleen maar machteloos toezien hoe een, in zijn ogen, totaal ongeschikt en raar bij elkaar geraapt zooitje, ineens ging opbloeien tot een krachtig en daadkrachtig team: Cajarc Energie Solidaire! Persberichten schrijven, interviews organiseren, folders drukken, folders uitdelen op de markt, mensen aanspreken, we hebben het allemaal met hartstocht gedaan. Voor de presentatie van een lijst is het gebruikelijk om je als team te presenteren in een publiekelijk debat en zo hebben we ons op donderdag 20 maart, 3 dagen voor de verkiezingen officieel voorgesteld. (En ik op nummer 4 op de lijst!) Met een heuse goede powerpoint presentatie, een spoed cursus “hoe presenteer ik mezelf aan een groot publiek” en “hoe ga ik om met een microfoon” (toch nog even mijn oude vak mogen toepassen!!;) leverde iedereen een fantastische bijdrage aan de avond. Van de ouderenzorg tot de scholen en kinderopvang en van het creëren van meer arbeidsplaatsen tot het presenteren van plannen voor een heus (klein) strand aan de oever van de Lot in Cajarc, we hadden het gewoon hartstikke voor mekaar! Op zondag 23 maart liep de hele bevolking van Cajarc uit om de telling van de stemmen bij te wonen. Voor het eerst sinds jaren echt spannend. Een heel ritueel met mensen die de enveloppen open maken, mensen die controleren wat daar uitkomt, mensen die het doorgeven aan weer andere mensen die kijken wat er op staat en vervolgens weer doorgeven aan mensen die dat al dan niet nog een keer bevestigen tegenover mensen die dat vervolgens met z’n tweeën op papier zetten. Een hele toer, maar dat kan ook als je maar 1200 inwoners hebt! Laat ik het kort houden: we hebben het NET NIET gehaald; 48% tegen 52 % en dat komt neer op een verschil van nog geen 25 stemmen… In het kader van de democratie betekende wel dat de eerste drie (!) van onze lijst toegevoegd zouden worden aan de lijst van de zittende burgermeester, maar ja, daar zit je niet op te wachten na die intensieve strijd! Oh wat hebben we gebaald, maar zoals een echte Fransman betaamt hebben we met z’n allen tot diep in de nacht gevierd dat we zo ver gekomen waren. We waren er trots op (en zijn dat nog steeds) wat we in zo’n korte tijd bereikt hadden. Hadden we maar drie weken extra gehad, dan…… (wordt vervolgd?!)

Zoals we in het najaar al even gemeld hadden hanteren we vanaf 28 september t/m 7 juni 2015 weer het laagseizoen tarief, dus ook met de herfst en voorjaarsvakantie is het voordelig vertoeven! Ook hebben we nog een paar mogelijkheden in september (half tarief), dus voor degenen die niet gebonden zijn aan de schoolvakantie en nog lekker willen na-zomeren: jullie zijn ook van harte welkom op Le Chant du Verdier!

We wensen jullie allemaal een heel fijn en mooi voorjaar toe en een warme zomer. Voor een ieder die we (ook) dit jaar weer mogen verwelkomen op Le Chant du Verdier: we kijken met alle soorten van genoegen uit naar jullie komst! Lieve groeten van ons alle vier, Gerben, Thera, Koen en Casper