+31 6 83 56 97 82 - +33 6 86 86 09 13 contact@lechantduverdier.com

Nieuwsbrief – voorjaar 2015

Het is weer mei! De zon schijnt, BBQ is weer in gebruik genomen en de houtkachel kan weer (bijna) uit: het voorjaar is begonnen en we kunnen niet wachten op de zomer!

Winterslaap

IMG_2152Het is alsof de beer weer ontwaakt uit zijn winterslaap in Cajarc: overal rijden en lopen bedrijvige mevrouwtjes en meneertjes met tassen vol geraniums, slaplantjes en boontjes. Ook de boeren hebben hun overall weer aan (die gaat tot september niet meer uit, zo lijkt wel) en zijn druk in de weer met hun tractor-speeltjes op de velden en worden de schapen van weiland naar weiland gebracht om het snel groeiende gras op te peuzelen. Er wordt weer veel gegroet op straat en praatjes gemaakt over het allerbelangrijkste onderwerp van het jaar: het weer!

Nieuwste aanwinst

foto 1-1Een week of 5 geleden werden we gebeld door een klant die zijn huis ging verkopen aan zijn buren; of wij hem van dienst konden zijn met de hele afhandeling. En zo zaten we bij hem en zijn vrouw om de tafel om alle details met elkaar door te spreken: wat hoort er bij het huis, wat blijft er staan en wat moet verhuisd worden. Met de inventarisatie kwam al gauw zijn grootste liefde en hobby ter sprake: een Mahindra Jeep! Hij had er over nagedacht, zo vertelde hij ons, en hij was tot de conclusie gekomen dat wij die auto maar moesten overnemen. Wij hoefden daar niet lang over na te denken en zo reden wij een paar uur later weg met een echte ouderwetse oorlogs-jeep. Nog maar 22.000 km op de teller en een motor van Peugeot zoals wij die wellicht nog kennen uit de jaren ’70. Maar wat een geweldige auto! Laat de zomer maar komen: de picknick manden kunnen gevuld, zonnebrillen op, zonnebrand gesmeerd, de kinderen en de honden achterin en “c’est parti”; op naar de Célé!

10 Jaar

Unknown-1Deze maand precies 10 jaar geleden reden we voor het eerst door deze omgeving met al haar schoonheid en prachtige natuur. Ter ere van onze trouwdag op 20 mei hadden we een weekendje Toulouse geboekt en zijn we met een Mini cabrio door de Tarn-et-Garonne en de Lot gereden. Toen we hier in de Lot aankwamen zagen we overal prachtige natuur, mooie dorpen en steden en velden met klaprozen met het nummer “Home” van Michael Bublé dat door de luidsprekers galmde. Eén ding wisten we zeker: hier zouden we graag ons nieuwe leven willen opbouwen! Precies een jaar later en vele zoektochten naar huizen en ruïnes verder, zijn we op 8 mei 2006 op Le Chant du Verdier neergestreken. Volgend jaar vieren we dus ons jubileum waarover later meer!

Grote schoonmaak

foto 3Inmiddels 9 seizoenen verder zijn de maanden april en mei altijd het startsein voor een nieuw seizoen en dat betekent: werk aan de winkel! Met het hele gezin hebben we er aan gewerkt om alles op orde te krijgen. Natuurlijk waren de kids, pubers moet ik nu zeggen, niet echt enthousiast. Het begint altijd eerst met de gebruikelijke pruilende, soms boze grimassen en een hoop gepuf (mama’s: puffen en zuchten jullie kinderen ook zo of is het gewoon een tik bij ons?), maar ze hebben zich er vrij snel overheen gezet en zijn met goede moed aan de tuin en de klusjes begonnen. Koen is inmiddels behoorlijk vaardig in het grasmaaien (op de “tractor” én de strimmer) en Casper blijkt een enorme hulp bij het zware werk zoals potten leegmaken, de grote larven eruit vissen en bij de kippen gooien (;) van aarde voorzien en terugplaatsen. Heerlijk! Gerben kan niet wachten tot ze oud genoeg zijn om mee te helpen met het houthakken!

“Vakantie”

Maar het moet gezegd: we zijn dit jaar wat aan de late kant begonnen. In april was ik nog volop bezig met een klus van Xsaga voor de Museumvereniging in Nederland: de Nationale Museumweek. Een week lang hebben we in 7 steden, met 7 burgemeesters, 7 ambassadeurs, in 7 dagen 7 gouden museumschatten onthuld. Dat was echt een groot feest! (www.youtube.com/watch?v=JCg74XQR6LA, www.youtube.com/watch?v=H_FRgPBSoW4)
_D3_0467_PRINTTijdens deze weken van afwezigheid hebben de mannen zich prima vermaakt met elkaar; beter gezegd: het ritme van mijn afwezigheid van maandag weg en donderdag retour is nu zo opgenomen in hun dagelijkse leven, dat iedereen, inclusief de hondjes, er helemaal aan gewend is. De laatste twee weken echter ben ik in Nederland gebleven om het event te draaien en dat waren precies de weken dat de kinderen vakantie hadden. Grote paniek aan het thuisfront, want wát moesten ze dan gaan doen behalve eindeloos computerspellen spelen en de hele dag bovenop elkaar zitten…. Gelukkig brachten onze vrienden uitkomst: Casper werd uitgenodigd om met zijn grote vriend Vincent mee te gaan naar de grootouders van Vincent. Hele lieve mensen die toevallig een klein vakantiehuisje aan zee hebben in Bretagne. 20150515_203520Daar hebben ze dagenlang met grote laarzen aan eigenhandig emmers vol oesters, mosselen en krabben gevangen die ’s avonds gewoon met een citroentje erbij of zó in de pan werden gedaan en lekker werden opgegeten. “Het water moet alleen wel heel goed doorkoken, mama, want anders is het te zielig…Want je hoort wel gepiep als ze er in gaan.” Die informatie kreeg ik nog even door toen hij me ’s avonds belde middenin een onthulling van een museumstuk in Hoorn… Enfin, een ervaring die wij hem in ieder geval niet hadden kunnen meegeven! Bij thuiskomst had hij voor zijn papa nog 5 kilo oesters meegenomen; wat een feest!
IMG_1610Koen ging in dezelfde tijd een paar dagen met zijn vrienden van de “jongeren gemeenteraad” van Figeac naar Brussel om daar het Europees parlement te bewonderen en daarna naar Parijs om daar het parlement te bezoeken. Een fantastische ervaring, waar wij hem vooraf nog wel een beetje “warm” voor moesten maken (want welke puber heeft nu zin om naar een politiek uitje te gaan;), maar die uiteindelijk naar volle tevredenheid is verlopen. Nu weet ik niet precies wat de meeste indruk gemaakt heeft: het bezoek aan het Europees parlement of met z’n allen voor de Eifeltoren op de foto in Parijs…;)

Schoolreisje

Over reisjes gesproken, Koen ging al eerder in maart met schoolreisje een week naar Ierland. Samen met 98 andere kinderen van zijn jaar. Geweldige ervaring in een prachtig land en 7 dagen de tijd! Zo zou je zeggen. Maar dat viel toch wel tegen. Ze zouden met de boot gaan. Dat betekende eerst 13 (!) uur in de bus. Ze zouden vertrekken om 6 uur ’s morgens, dus iedereen moest er wel om half 6 zijn. Met een half uurtje rijden betekende dat dus om half 5 op. De aankomst bij de boot was gepland om 19h30. Dan hadden ze nog twee uur om daar door de douane te komen en aan boord te stappen. Zo gezegd zo gedaan. En toen varen tot aankomst 15h ’s middags! Ja wel, nog eens 17 uur aan boord van het schip! Eenmaal in Ierland aangekomen sliepen ze drie nachten bij een gastgezin en daarna de hele trip weer terug: eerst 17 uur met de boot en daarna weer 13 uur in een bus. Enigszins behept met een organisatietik kon ik het niet laten om daar voor vertrek wat over te zeggen. Zou het niet een idee zijn om gewoon een vliegtuig in te zetten? Het vliegveld is 1 uur verwijderd van Cajarc en vliegt direct op Dublin; ik bood aan te helpen. Nee, helaas, dat was geen goed idee. Ten eerste hadden de kinderen dan andere identiteitspapieren nodig als ze gingen vliegen – dat is met een boot anders (?!) en Ryan Air zou geen groepen met schoolkinderen willen vervoeren. Nu heb ik de fout gemaakt toch te willen doorgaan op de eerste opmerking; hoezo andere papieren nodig? Er zijn wat mij betreft in Europa twee soorten: een paspoort en een identiteitsbewijs en beiden zijn geldig om binnen de EU te reizen. Nee, dat was toch echt niet zo, zo werd mij stellig verteld door een schoolkracht. De identiteitskaart van Koen leverde al veel problemen op voor haar. Die werd in februari al apart aangeboden aan de prefectuur in Figeac om te kijken of zij het als geldig bewijs zouden accepteren. Want Koen woonde toch in Frankrijk? Dan had hij toch een Frans identiteitsbewijs? Nee, hij is in Nederland geboren, maar hij heeft een EU-geldige identiteitskaart… Helaas, het mocht niet baten. Deze discussie verzandde in het typische Franse geïrriteerde blik van “je-bent-buitenlands, dat-begrijp-jij-toch-niet” gevolgd door een diepe zucht “doordat-jij-het allemaal-niet begrijpt-moet-ik-extra werk-verzetten”. Zo’n blik dus. Enfin, over die opmerking over Ryan Air ben ik niet eens meer begonnen. Koen is gewoon in de massa meegegaan en toen ik hem achteraf vroeg wat hij het allerleukste vond van de trip zei hij vrolijk: “De reis heen en terug – daar hadden we tenminste tijd voor elkaar!”

We zijn er klaar voor!

IMG_2158Enfin, toen iedereen veilig naar huis keerde vorige week en ik ook weer van de klus thuiskwam, was er dus ineens wel werk aan de winkel, want heel Le Chant du Verdier moest binnen een week in de zomerstand gezet worden, want de gasten kwamen er aan! Inmiddels is alles aan kant: De keuken is helemaal onderste boven en binnenste buiten gekeerd, de garage is opgeruimd, de tuin is prachtig gesnoeid, het gras ligt er heel mooi bij, de bloemen zitten weer in de potten en het overdekte hok naast de garage is weggehaald. Nu hebben we weer mooi zicht op Les Lilas aan de buitenkant. Inmiddels hebben de eerste gasten al intrek genomen in L’Olivier en zijn we helemaal klaar voor het nieuwe seizoen!

Bourgondiers

le-president-cajarcNu verandert er in een jaar altijd maar heel weinig in de kleine dorpen en stadjes zoals Cajarc en Figeac, maar op culinair gebied hebben zich er nogal wat verschuivingen voorgedaan, dus bourgondiërs onder u opgelet! Zo is Frederik er niet meer en heeft een nieuwe eigenaar zijn restaurant overgenomen. Om heel eerlijk te zijn is het geen aanwinst voor het dorp… Helaas. Wel prachtig mooi eten en alles biologisch maar in onze optiek veel te weinig (na afloop van een 4-gangenmenu nog steeds het gevoel dat je net een voorgerecht achter de kiezen hebt) en te hoog geprijsd.
Uit eerste hand weten we dat Philippe deze zomer wel eens Le Président zou kunnen verkopen dus dat is héél spannend voor het hele dorp, want dit restaurant met haar centrale terras middenin Cajarc is zo bepalend voor het gezicht van het dorp, dat we heel erg hopen dat de nieuwe eigenaar zich met net zoveel liefde en enthousiasme gaat inzetten voor zijn gasten! Ondertussen neemt Philippe dan de pizzeria over en zal hij de kaart wat gaan uitbreiden met wat salades en pasta’s. Dat wordt vast ons nieuwe stekje! Wordt vervolgd!
In Figeac hebben wij een prachtige aanwinst, tenminste, dat vinden wij. Gingen we vroeger altijd naar Montauban (1h15!) rijden om daar onze geliefde sushi te eten, nu is er het kleine restaurant “Lots of sushi” in Figeac waar we dankbaar ons hart kunnen ophalen. Prima tentje, prima bediening en ok geprijsd. Een aanrader voor een ieder die een keer de eendenborst filet of de lamsbout wil overslaan.

Wijn

imageEn ja, ook dit jaar stonden we weer voor de moeilijk keuze om een wijn te kiezen die we voor de table d’hôtes willen gaan gebruiken. Nu hebben wij een geweldige “caviste” in Cajarc, Laurent (http://www.aufil-dessaisons.com) maar die kon ons in de wintermaanden niet overtuigen. Uit angst dat we dan geen “eigen” huiswijn zouden hebben, zijn we haastig op zoek gegaan naar een vervanger. Helaas, menig wijnflessen zijn onze handen (en tongen) gepasseerd, maar steeds kon de smaak ons niet bekoren. Ja, echt heel vervelend deze job;) Tot vorige week. Toen kwam Laurent op straat naar ons toegelopen en zei de magische woorden: “Ik heb weer een nieuwe Purple, twee eigenlijk, van twee jaargangen en nu moeten jullie gaan zeggen welke ik moet gaan bestellen, want jullie snappen de buitenlandse markt!” Hij duwde ons twee flessen in de handen en weg was ie. Enigszins verbouwereerd over de actie en de aanname dat wij “de smaak van de buitenlanders” beter zouden begrijpen dan hij, keerden we huiswaarts. Thuis waren de flessen snel ontkurkt en na grondig onderzoek en degustatie kunnen we jullie met blijdschap meedelen dat we weer een heerlijke huiswijn hebben gevonden! Schuif vooral aan en laat je verrassen door de nieuwe jaargang van Purple! En ga vooral even langs Laurent en vertel hem of onze keuze een goede is geweest! En een echte wijnproeverij bij Laurent met een mooie selectie van wijnen die de Lot rijk is, regelen we graag!

Last minute aanbieding

10952394_10203574134093983_6734405529873081178_nVoor een ieder die nog last minute een vakantie wil boeken hebben we voor het half seizoen (juni en september) nog wel wat mogelijkheden. Neem gerust contact met ons op om de beschikbaarheid te checken of bekijk onze vernieuwde website voor meer informatie. Voor de zomer rest ons nog maar 2 weken: van 4 t/m 11 juli en van 16 t/m 23 augustus 2015. Voor wie nu boekt krijgt van ons 10% korting, dus wees er snel bij want op=op!

We wensen jullie allemaal een fijne zomer en heel graag tot ziens op Le Chant du Verdier!

Lieve groeten van Gerben, Thera, Koen en Casper

Onderin kun je dan de eerdere nieuwsbrieven lezen.

    Het nieuwe jaar 2016
    Voorjaar 2015
    Najaar 2014
    Voorjaar 2014
    Najaar 2013
    Voorjaar 2013
    Najaar 2012
    Voorjaar 2012
    Najaar 2011
    Voorjaar 2011
    Najaar 2010
    Voorjaar 2010
    Najaar 2009
    Voorjaar 2009
    Najaar 2008
    December 2006 / Januari 2007
    Juli / September 2006
    Juni 2006
    Voorjaar 2006