+31 6 83 56 97 82 - +33 6 86 86 09 13 contact@lechantduverdier.com

NIEUWSBRIEF VOORJAAR 2020

Nieuwsbrief LCDV voorjaar 2020

Graag beginnen we deze nieuwsbrief door de hoop uit te spreken dat het jullie allemaal goed gaat en dat jullie en jullie dierbaren in goede gezondheid verkeren. Zo tegen het einde van de lockdown in veel Europese landen gloort er hoop op betere tijden in alle opzichten. Echter, als jij of jouw dierbaren direct of indirect zijn geraakt door de gevolgen van het coronavirus, dan wensen we je heel veel sterkte.

Even settelen
Het is een tijd geleden dat wij jullie informeerden over het wel en wee op ons landgoed Le Chant du Verdier in Frankrijk. De laatste nieuwsbrief ging over de verhuizing van Frankrijk naar Nederland met het gezin waarbij de verhuur in de zomer gewoon door zou gaan, maar onze standplaats voor de kinderen nu Apeldoorn zou zijn. Daarna was het stil omdat we erg bezig zijn geweest om een balans te vinden tussen ons nieuwe leven in Nederland en ons oude leven in Frankrijk. Na drie jaar mogen we zeggen: dat is gelukt! De kids zijn helemaal geland in Nederland, maar zijn trots op hun Franse achtergrond en spreken nog dagelijks te taal (met ons, onder elkaar of met hun Franse vrienden online). Inmiddels zijn we zelfs de trotse ouders van een geslaagde oudste zoon voor zijn atheneum diploma! Gerben en ik heb ons werkende leven weer kunnen oppakken en kunnen dat goed combineren met een zomerverhuurseizoen in Frankrijk.

Nieuwe gastvrouw en -heer
Alweer vier jaar geleden kwamen onze lieve vrienden Nini en Arnold uit Apeldoorn met de vraag of zij ons wellicht met het verhuurseizoen konden helpen. En die kans hebben wij natuurlijk meteen met beide handen aangegrepen. Zij hebben zich bereid gevonden om het landgoed te beheren als wij er in het voor- en naseizoen niet zijn en dat bevalt iedereen perfect! Daar zijn we heel dankbaar voor. Nini is een perfecte gastvrouw en weet iedereen in de watten te leggen met haar gezelligheid en beroemde cappuccino’s en Arnold is een zeer begenadigd schilder en maakt de mooiste schilderijen ook tijdens zijn verblijf. (https://www.galavazipaintings.com). Samen gaan zij dan ook schildercursussen organiseren op Le Chant du Verdier in het voor- en naseizoen. We zullen jullie daarover apart nog informeren. Mocht je nu al vragen of informatie willen hebben, aarzel niet en bel ons!

Dierenbende
Zoals de trouwe gasten al weten, beschikken wij over een heuse dierenbende op Le Chant du Verdier. Met onze verhuizing zijn er wel een aantal dieren niet meer aanwezig maar nog altijd laten wij ons vergezellen door twee honden, Hally en de pup Beer en twee katten, Maggie en Gijs. Zij gaan elke zomer met ons mee in de auto en dat is voor de katten een wereldreis. Wanneer we in de ochtend vroeg opstaan checken we of de katten binnen zijn (anders kunnen we niet eens weg) en gaat vervolgens het kattenluikje dicht om de katten in huis te houden. Dan gaan we de katten zoeken en proberen we ze een reisziekte pilletje te geven. Dat gaat gepaard met een hoop blazen en geproest, hoe lekker we het ook aanbieden. Vervolgens worden de auto’s verder ingepakt en gaan de katten in de benches. Van de dierenarts hebben we van die grote luierdoeken op de bodem gelegd en naast de benches staat de first-aid kit voor de katten met: plastic handschoentjes, keukenrol, dettolspray, schone luierdoeken en vuilniszakjes. Meteen na het eerste uur rijden hebben de katten steevast hun eerste behoefte gedaan en parkeert Gerben de auto aan de kant om de eerste (van meerdere) verschoningen van de benches te doen. Vervolgens wordt de reis vervolgd en wordt hij de hele weg verblijd met het constante gemiauw van de katten in de achterbak. Ook zijn poging om hen klassieke muziek voor te schotelen, doet hun geluiden niet verstommen, helaas. Nee, leuk vinden de katten de rit niet. Maar als ze dan eenmaal thuis zijn (ze zijn het laatste half uur altijd stil alsof ze dan doorhebben dat ze bijna zijn) en de benches gaan open dan stappen ze luid miauwend met opgeheven kop en staart de bench uit de vrijheid in. Ons huis en het landgoed worden eerst helemaal onderzocht en na een paar uur nemen ze hun gebruikelijke plek in. Maggie meestal in en om het huis en Gijs buiten rondom de huisjes waar hij meteen gaat jagen op muizen. En Gerben doorstaat deze kwelling elke keer weer. Onze zoons wat minder. Die zijn ergens in maart al aan het strijden wie er dan bij papa (in de “kattenauto”) moet en wie er bij mama (in de “hondenauto”) mag zitten.

Donna
Donna kwam bij ons aangelopen een jaar nadat we in Cajarc zijn komen wonen. Wij hebben haar niet uitgekozen, zij koos ons uit. Amper een jaar oud was zij een zwaar verwaarloosd zwart en heel ziek hondje. Na een 4-uur durend bezoek aan de dierenarts mocht ze mee met ons en is daar nooit meer weggegaan. Na drie dagen mochten we haar onder de douche zetten en bleek ze spierwit! Zij was de koningin van de Causse, het plateau waarop wij wonen. Zij kende elke (zand)weggetje, elk muurtje, elke bewoner. Een afgebakende tuin kende ze niet; ze liep altijd overal en vaak ook bij mensen die ze leuk vond naar binnen. Als ze dan genoeg geaaid was, ging ze weer naar (ons) huis. De overgang van het vrije leven in Frankrijk naar het gestructureerde Nederland vond ze best moeilijk, maar genoot wel van alle aandacht die ze thuis kreeg. Afgelopen maart, toen Nederland en de wereld werd geconfronteerd met het coronavirus en de lockdown, besloot onze hond Donna dat het na 14 jaar toch tijd was om te gaan. Bij haar was drie weken daarvoor een auto-immuunziekte geconstateerd dus we wisten dat haar tijd beperkt was. We hebben haar nog helemaal verwend met lekker zacht vlees diners (ipv de standaard brokken) en veel knuffels op de bank. Op 18 maart zijn we naar de dierenarts gereden. Omwille van het virus kwamen zij niet meer aan huis. Veilig in de achterbak van de auto in haar eigen mandje en in het bijzijn van Hally hebben we haar laten inslapen. Het was goed zo. Haar as staat klaar voor de reis naar Frankrijk, want daar hoort ze thuis op haar geliefde Causse op ons landgoed.

Le Lot est vert! (de Lot is groen)
Nu de klusjes in en om het huis in Nederland zijn afgerond zijn onze ogen elke dag gericht op de regering in Frankrijk. Nu kunnen we alles vinden van de aanpak in Nederland, maar de aanpak in Frankrijk en met name de communicatie daaromheen spant toch echt de kroon. Zo hebben ze er lang over gedaan om met het versoepelen van de maatregelen (déconfinement) de departementen in zones te delen opdat iedereen per regio kunt zien wat de besmettingsgraad is. Misschien is daarmee bedoeld waar het dan dus “veilig” zou zijn er waar niet maar implicaties zijn er nog niet aan verbonden. Op 30 april werd het kaartje gepubliceerd en kon men drie zones definiëren: groen, oranje en rood. En zie daar: midden in de groene zones was de Lot, waar nauwelijks nog een besmetting was geweest, rood gekleurd! De bom ging af: Binnen 8 uur werd er door allerlei regionale bestuurders en inwoners op alle (social) media kanalen woedend aan de bel getrokken dat het schande was dat deze fout zo nationaal (en dus ook internationaal) verspreid was.
Zelfs met een interview ’s avonds op de televisiezender TF1 (Franse NOS) staken ze hun ongenoegen niet onder stoelen of banken. Binnen 24 uur, op 1 mei, publiceerde de regering een tweede versie van het kaartje en je raadt het al: de Lot en haar omgeving waren veilig in het groen. Met excuses van de regering. Dat dan weer wel. Dus de Lot is weer groen en dat zullen we uitdragen!

Even wachten…even wachten nog…
Maar we zijn dus nog in afwachting. Zoals het er nu voor staat, mogen tweede huis eigenaren per 2 juni het land in. Zij betalen immers belasting in Frankrijk en dus zouden ze ook naar hun huis mogen. Dat zou fijn zijn. Dan kunnen we naar ons huis en daar alle klussen doen die sinds het voorjaar nog op ons liggen te wachten om het landgoed voor het zomerseizoen alsnog klaar te maken. En dan is de verwachting dat de grenzen voor Europeanen open gaan vanaf 15 juni dan wel 1 juli. En dan kunnen wij onze poorten openen en onze gasten verwelkomen! Natuurlijk met alle maatregelen die de wet ons voorschrijft. Zo stellen wij voor elke gîte mondmaskers beschikbaar, gemaakt van transparant kunststof die makkelijk te reinigen zijn. En natuurlijk liggen er ook plastic handschoentjes, antibacteriële handgel en schoonmaakspullen klaar voor gebruik.

Dus we blijven hopen. Hopen dat het virus zich verder laat intomen en het voor iedereen weer veilig is om te reizen naar onze mooie regio. Wij zullen er alles aan doen jullie verblijf zo veilig en aangenaam mogelijk te maken; wij hebben er ongelooflijk veel zin in en verwelkomen jullie graag!

We wensen jullie sterkte en gezondheid toe en graag tot ziens op Le Chant du Verdier!